ياوران قصه تنهايي ياري دگر است

حرف از بي كسي شهر و دياري دگر است

سالها باغچه ترديد شكفتن دارد

گوئيا منتظر تازه بهاري دگر است

بين اين خيل سواران كه به هم مي تازند

دل ما منتظر كهنه سواري دگر است

نفسي تازه كن اي مرغك بشكسته حصار

دو قدم دور شدي باز حصاري دگر است

شبحي دور و بر ميكده مي گردد باز

واي شبگرد به تدبير شكاري دگر است

گفتم اي دوست كسي از ته دل مي خندد

گفت اين قهقهه تمرين شعاري دگر است

ديگر اندر دل شب ناله هوهويي نيست

اين صدا هي هي برپايي داري دگر است

بوي خون مي دهد اين موج مناجات چرا ؟

گوئيا قصه مشتاق و سه تاري دگر است

"ارفع" از  كجروي خط قضا بيم مدار

بن هر كوچه بن بست گذاري دگر است

                                                          سيد محمود توحيدي ( ارفع كرماني )