همه شب از فراغت ناله چون مرغ سحر کردم

که گلزار جهان را چون دل خود پر شرر کردم

به هر گامی به سویت وصل جستم دورتر گشتی

چه از فریاد شب دیدم ، چه با آه سحر کردم

(این شعر از آقای الهی قمشه ای است ولی پدر یا پسر ؟ نمیدونم )

این آپ هم به خاطر   " اند معرفت "